zapraszam ponownie
wyrażeń angielsko-języcznych
    6 włosów z końskiego ogona, to recepta na przypon pstrągowy, na łososia należało stosować przypon wykonany z 9 włosów.
To najstarsza recepta na wykonanie przyponu.
Wielka wagę do doboru i długości przyponów przywiązywał Fryderyk M. Halford "ojciec" metody połowu na suchą muszkę. Jedno z jego zaleceń stosujemy do dnia dzisiejszego - przypon powinien być krótszy od naszego wędziska.
Przypony stosujemy w celu łagodnego przejścia od grubego sznura do cienkiego ostatniego odcinka. Muszą one przekazywać w czasie wymachów płynnie ruch sznura muszce. W chwili obecnej są w sprzedaży różnego rodzaju przypony koniczne. Mogą to być przyponu wykonane z jednego konicznego kawałka żyłki lub plecione. Przypony żyłkowe maja jedną wadę, po kilku przywiązaniach muszki średnica końcowego odcinka zmienia się. Ta niedogodność nie występuje przy przyponach plecionych, zakończonych pętelką. Jednak przypony z żyłki lepiej układają się na wodzie i są mniej widoczne niż plecione.
Przypony plecione są wykonywane w wersji pływającej i o różnym stopniu tonięcia. Łączymy je ze sznurem wsuwając koniec sznura w przypon na głębokość min. 10 cm i naciągając na łączenie specjalną koszulkę.
Jeżeli mamy przypon zakończony z obu stron pętelkami, to powinniśmy na końcówkę sznura naciągnąć specjalny łącznik zakończony pętelką i miejsce łączenia posmarować plastycznym klejem.
Jeżeli wybieramy się na trocie i łososie, to najlepszym rozwiązaniem jest wykonanie pętelki bezpośrednio na sznurze i jeszcze wzmocnienie jej klejem, spodziewając się brania naprawdę dużej i silnej ryby.
Łowiąc pstrągi i lipienie możemy stosować przypony żyłkowe składające się z kilku odcinków coraz cieńszej żyłki łączonych węzłami beczułkowymi. Średnica żyłki przy sznurze powinna odpowiadać 0,7-0,5 średnicy sznura, a odcinek przy muszce może być nawet grubości 0,08 mm. Nie ma potrzeby stosowania więcej niż 5 odcinków żyłki. Odcinki przy muszce i sznurze wykonujemy dłuższe od pozostałych o ok. 20 cm.
Na przypony używamy mocnych i miękkich żyłek, wszystkie tej samej firmy. Przypon wykonujemy krótszy od naszego kija o 20 cm. Te zasady stsujemy do łowienia na sucha muchę.
Łowiąc na mokrą muchę i streamery używam dłuższych przyponów do 2 długości kija i coraz krótszych przy sznurach Intermediante i wyższych stopniach tonięcia sznura.
Łowiąc na nimfę powinniśmy stosować następującą zasadę: głębokość łowiska + 10 cm i już mamy najlepszą długość przyponu. Ja stosuję przypon składający się z jednego odcinka żyłki + dowiązany przypon długości ok. 40 cm z cieńszej żyłki. W miejscu łączenia dowiązuję skoczka na grubszym przyponiku dł. 10 - 15 cm.